Okres szkolenia specjalizacyjnego określony w programie specjalizacji ulega przedłużeniu o czas nieobecności w pracy:
- przez okres pobierania świadczeń, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa;
- z powodu urlopu bezpłatnego udzielonego przez pracodawcę na czas nie dłuższy niż 3 miesiące w okresie szkolenia specjalizacyjnego;
- w przypadkach określonych w art. 92, art. 176–179, art. 182[3], art. 185, art. 187 i art. 188 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy;
- z powodu przerwy nie dłuższej niż 14 dni wynikającej z procedur stosowanych przy zmianie jednostki szkolącej;
- z powodu przerwy nie dłuższej niż 12 miesięcy wynikającej z realizacji specjalizacji odbywanej w trybie poszerzenia zajęć programowych studiów podyplomowych o program specjalizacji zgodny z zakresem tych studiów;
- o okres udzielonego osobie odbywającej szkolenie przez pracodawcę urlopu wychowawczego na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
Fizjoterapeuta odbywający szkolenie specjalizacyjne ma obowiązek poinformować wojewodę o planowanej nieobecności w pracy z powodów, o których mowa powyżej, jeżeli trwają dłużej niż 3 miesiące.
W uzasadnionych przypadkach fizjoterapeuta może uzyskać zgodę na dodatkowe przedłużenie okresu szkolenia specjalizacyjnego, składając do wojewody właściwego ze względu na miejsce odbywania szkolenia specjalizacyjnego odpowiedni wniosek po uzyskaniu opinii swojego kierownika specjalizacji. Po zasięgnięciu opinii konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie fizjoterapii albo w dziedzinie pokrewnej, wojewoda rozstrzyga o przedłużeniu okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego.
Informacja o przedłużeniu okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego, o którym mowa w pkt. 1, 2 i 4 zamieszczana jest w Karcie Specjalizacji.